Op zo’n vijftien kilometer van Den Haag, in het mooie Leiden, ben ik, Kasper, geboren in het jaar van "Oh, oh, den Haag" van Harry Klorkestein (1982). Binnen twee jaar wisten mijn ouders het zeker! Ik zou, als ik later groot was, iets met muziek doen. Die interesse zat er namelijk al zo vroeg in. Ik leerde lopen en liep steevast naar de versterker en pick-up. Voor ze het wisten legde ik mijn  eerste bakelieten schijf(je) erop en werd alles duidelijk. Ik ademde muziek.

Stilte hier in huis zal je dan ook niet snel meemaken, simpelweg omdat ik niet functioneer zonder muziek. Sterker nog, ik word bloedchagrijnig zonder muziek om mij heen. Zo kan ik me nog een vakantie herinneren dat er weinig tot geen muziek was in de tent. Een mp3 speler kende men toen nog niet en die Franse radio was ook prut. Als ze me kwijt waren zat ik in de auto cd’tjes te luisteren.

Na het inbellen tijdens programma’s bij de lokale omroep in Leiden, ging ik mijn gewonnen prijzen maar zelf ophalen. En op de een of andere manier won ik nog wel eens wat en was ik er dan ook met regelmaat te vinden. Voor ik het wist zat ik in de spreekcel mee te presenteren met programma’s. Echt vrijwilliger ben ik er nooit geworden maar kende wel veel mensen van de lokale omroep en andersom vreemd genoeg ook. Ik heb er vele uren doorgebracht en heb mooi “het vak” kunnen afkijken van de gedreven medewerkers bij Freewave, en later Holland Centraal.

Toen ik eenmaal verhuisde naar Apeldoorn voor de liefde, wist ik het dan ook zeker, het was nu echt tijd om op papier echt vrijwilliger te worden bij de lokale omroep. Helaas was in die tijd de lokale omroep net failliet gegaan.

Inmiddels had ik ook al mijn eigen internet radiostationnetje dat van Leiden was mee verhuisd naar Apeldoorn. Dus die heb ik maar weer eens stofvrij gemaakt tot de lokale omroep eindelijk na een paar jaar het hernieuwde levenslicht zag.

Ik kreeg hier ondanks mijn levensjaren de opdracht mee om een jongeren programma te gaan maken. Eerst als muziekredactie maar al snel deed ik alles wat nodig was. Door het tragisch wegvallen van mijn collega vrijwilliger, werd ik opeens coördinator van het programma. Iets wat ik vele jaren met plezier heb gedaan. Ook heb ik mijn werkzaamheden voor de omroep uitgebreid. Zo viel ik voor diverse programma’s in en had ook mijn “eigen” programma op de zaterdagavond.

Ondanks mijn passie voor radio en muziek merkte ik dat ik me minder thuis ging voelen bij de lokale omroep. Na mijn besluit om te stoppen bij de lokale omroepwaren er een aantal omroepen in de regio die me graag wilden hebben maar mijn hart lag in Apeldoorn. Wat was ik blij toen ik hoorde dat er een nieuw initiatief was opgestaan in Apeldoorn, waardoor ik eigenlijk al vrij snel na de start hiervan me aan kon sluiten bij dit mooie initiatief; Veluwe Centraal. Veluwe Centraal heeft zich inmiddels ontwikkeld en groeit door naar een fantastische regionale radiozender met steeds meer live programma’s en de continue drive naar beter! Tot op de dag van vandaag ben ik met gepaste trots, lid van de familie van Veluwe Centraal en ben ik onderdeel van het team van gepassioneerde mensen die zich bezig houden met de verdere ontwikkeling van Veluwe Centraal.